Een reisverslagje ...

Voor papie en mamie: een "kort" reisverslagje ...


Het begon op een regenachtige zaterdag. Bredene maakte zich op Theater Boulevard toen wij richting Hasselt vertrokken. We hadden oorspronkelijk een dagje PlopsaCoo gepland, maar de buienradar deed ons anders beslissen.Uiteindelijk bleek Plopsa Indoor Hasselt wel een redelijk leuk alternatief, want vooral de 'grote bloem' die kriebelt in je buik was een voltreffer. Voor de rest zijn we blij er eens geweest te zijn maar niet echt te moeite om heen en weer tot daar te rijden... 't is ook niet echt veel groter dan twee keer Mayaland en nog een stuk of 3 buitenattracties. Maar de kindjes vonden het plezant!


We sliepen in de chalet (beter gekend als 'het huisje van oma en opa in de Ardennen') en vertrokken rond 10u richting Vogezen. De tankbeurt in Luxemburg duurde nogal lang, dus we besloten om daar te eten. We besloten kort daarna ook om niet meer naar Strasbourg te rijden, maar direct naar Bussang door te rijden, waar we rond 16u30 toekwamen en onze chalet toegewezen kregen. Eline mocht zelf haar kamer kiezen, Maxim vloog in de donkerste kamer en wij namen de kamer die nog overschoot. Beetje uitpakken en de camping gaan verkennen en de dag zat er al bijna op. We besloten vroeg te gaan slapen, en maar goed ook want Maxim besloot een nachtelijk feestje in zijn bed te houden rond 4u ...


Maandagochtend werd uitgeroepen tot boodschappen-moment, we vulden een Aldi-karretje tot helemaal boven en gingen dan nog een paar kleinigheidjes halen in de Intermarché. Want hoe goed den Aldi hier ook is (ze verkopen zelfs gewone cola!), Picon dat hadden ze niet :-)


Na Maxims middagdutje besloten we ons lunchpakket voor 's avonds te maken (hoe noemt dat dan eigenlijk? een dinerpakket?) en de Ballon D'Alsace op te trekken. Kevins Roomster moest voor het eerst in zijn jeugdige leven eens ferm omhoog klimmen maar doorstond de test met heel veel glans! Eens boven bond ik de draagdoek rond mij en vloog Maxim op mijn rug, Eline zocht dan weer papa's schouders op en weg waren we! De klim viel heel goed mee (Maxim als extra ballast was wel even confronterend, want hij is nu ongeveer het gewicht dat ik al kwijt ben), mede dankzij Elines enthousiasme en mijn "topconditie" na drie weken start to run (ik kan nu toch al 5 min aan een stuk lopen, een prestatie waar ik een paar maand geleden alleen mar van durfde dromen). Prachtig zicht boven! Daarna gingen we nog een kijkje nemen bij de Cascade de Rummel en reden via een (bedoeld) omwegje terug naar Bussang, met een tussenstop aan de Lac D'Alfeld (stuwmeertje) waar we onze boterhammetjes 'verobberden' bij een gezellig avondzonnetje. 


De volgende ochtend kwamen we wakker onder een bewolkte hemel en besloten naar Colmar te trekken. Eens voorbij Thann trok het echter op waardoor we de route du vin onder een mooi zonnetje konden rijden. Mooie dorpjes en heeeeeel veeeeel druivestokken :-)


In Colmar zochten we eerst iets te eten, Eline genoot weeral eens van frieten (ze zal er deze week alvast heel erg veel gegeten hebben), Kevin van choucroute met zowat een kilo vlees bij (een bloedworst, een halve varkenshesp en nog vanalles) en ik van een 'tarte flambee', de 'pizza' van alhier, met Munsterkaas (mmmmmmmmmmmm). Het dieet zit trouwens even in mijn kleine teen, maar 't is vakantie en zelfs Kevin zegt dat het deze week 'fuck you Lies'-week is :-). We doorcrosten Colmar met twee buggy's, maar hadden het na een goed uur al bijna allemaal gezien (echt groot is het nu ook weer niet ...). Na een korte maar voor de kids welkome stop aan een speelpleintje trotten we nog even door Petit Venise, gingen met onze voetjes in een fontein zitten. Eline en mama deden ook nog even zot en liepen door de dansende fonteinen aan het plein waar onze auto stond. De terugweg ging via Kaiserberg (mooooooooi, maar ook daar was vooral het speelplein erg interessant), de Lac Noir en de Lac Blanc en een col van derde categorie, met dank aan de GPS -madam die ons per se langs de kortste route wilde sturen ipv over de national! 


Woensdag werd rustdag, aangezien het die dag ook stralend weer was, geen wolkje aan de lucht en 25 graden, ideaal voor een dagje luieren, trampoline springen (Eline dan toch), speelpleintoestellen beklimmen (weer Eline), slaap inhalen (Maxim), eten voor twee dagen klaarmaken om dan even niet in de keuken te moeten staan (Katie), Elines vele wensen in vervulling brengen (Kevin werd appelsapbezorger, speelpleinchaperonne enz van dienst), maar vooral: chillen aan het zwembad. Alhoewel, echt rustig kan je het niet noemen met die twee brigangs! Maxim had wel wat fun in het peuterbad maar had het na 5 min al te koud, gelukkig kon hij zich met veel andere dingen bezighouden. Eline daarentegen had geen last van het tamelijk frisse water (mama vond het heerlijk!) en genaarde zich volop. Maar de ontdekking van de dag voor onze kleine meid was toch wel de waterglijbaan !!! Geschikt om alleen van te komen, en dat heeft ze bewezen! Ik ben de tel rap kwijtgeraakt maar volgens mij is ze er zeker 80 keer van geweest, Kevin zegt 40, dus laten we het houden op '60 volgens de rijkswacht' :-)
's Avonds 'genoten' we nog mee van een zang- en dansspektakel aan het zwembad (waar we van aan onze chalet bijna rechtstreeks zicht op hebben), maar ik genoot vooral weer van een door Kevin perfect uitgebalanceerde "picon-vin blanc met een scheutje creme de cassis en cointreau" (allez, triple sec maar als 't om te mixen is, is dat 't zelfde)  ...


Donderdag was het zwaarbewolkt toen we wakker werden, maar omdat Meteofrance verbetering gaf besloten we toch naar de Grand Ballon en Le Honeck te trekken. Een foute keuze, zo bleek ergens op een paar 100 meter van de top van de Grand Ballon, waar we in een wolk belandden waardoor we geen 50 meter ver meer konden zien en dus wijselijk besloten rechtsomkeer te maken. We aten in Willer s/Thur en besloten richting Cascades St Nicolas te trekken. Daar toegekomen bleken onze twee spruiten zodanig vast te slapen dat ik maar alleen op verkenning ging. Ik waande me echt even in een hele andere wereld, net een sprookjesbos of het land van 'Lord of the rings'. Een half uurtje en heel veel foto's later ging ik terug naar de auto om Kevin af te lossen. De kids sliepen tot ook hij terug was, en toen bleek ik het mooiste deel nog niet gezien te hebben. Wij dus nog maar eens terug, deze keer met de kindjes mee! En mooooooi, niet te doen !!! Toen ik tegen Eline zei 'kijk Eline, een waterval', merkte ze heel spitsvondig op 'jaaaaa, en het water valt'. Na de watervallen zochten we ook nog de bron van de Moezel op (niet echt spectaculair, maar Maxim slaagde er toch in 1 van zijn twee schoenen met bronwater te zegenen... maar da's al een verbetering bij gisteren, want toen zegende hij beide schoenen met zwembadwater!) en gingen we de col de Drumont op. Ook daar weer een heel mooi zicht, maar we moesten de beklimming naar de uiterste top staken omwille van dreigende regenwolken, en ook een beetje omdat we het pad ernaartoe niet echt vonden :-)     


We eindigden de dag traditioneel met een lekkere Picon (rode wijn bij Kevin vandaag) en genieten van de rust in La Douce France...

De rust werd ergens halverwege de nacht verstoord door twee kleine rakkers die elk onafhankelijk van elkaar besloten om een pyjamafuif te doen in 't midden van de nacht. Toen we wakker werden zagen we echter dat het regende, waardoor we ons nog eens draaiden en de kindjes even lieten voor wat ze waren. We namen het rustig aan voor het ontbijt (lees: bijna brunch), en besloten daarna om een nieuwe poging tot Grand Ballon te doen, want ondanks de regen zaten de toppen er veel helderder bij dan de dag ervoor. Een terechte keuze, zo bleek, want doordat de zon heel de ochtend en een stuk van de middag de strijd niet opgaf om door te wolken te breken, viel het weer eigenlijk wel nog redelijk mee, als je tussen de spetters kon manoevreren tenminste. We waren optimisch en trokken allemaal toch korte mouwen aan (op Eline haar T-shirt een tekening van een bikini: 'en dat stuk is voor over je bubbels en dat voor over je poep') ...


Op de Ballon stond redelijk wat wind maar we konden langs alle kanten van een mooi zicht genieten. Maxim ging aanvankelijk bij mij in de draagdoek maar die strijd moest ik na 5 min staken wegens toch een beetje te steile klim! Puf puf puf, Maxim bij papa op de arm en Eline flink naar boven gestapt! We aten iets kleins op de top van de Ballon en zetten dan onze trip verder langs de route des Cretes (machtig !!!) naar Le Honeck. best dat Kevin nog net op tijd het bordje 'sommet du Honeck - panorama unique' zag staan of we waren er nog voorbij geweest ... Over de 'panorama unique' hadden ze in elk geval 200% gelijk, want het zicht daarboven is het mooiste wat ik hier al heb gezien. Het kon Maxim echter gestolen worden, want die lag rotsvast te maffen in zijn autostoel. 


Van daar ging het verder naar de c ol du Schlucht, waar we een paar dagen geleden al eens passeerden (ondertussen stonden we nog maar eens versteld van het aantal skiliften dat we hier al zijn tegengekomen...). Het was al serieus wat heviger beginnen regenen, waardoor we besloten om de Munstervallei over te slaan en direct naar Gerardmer te gaan. Het zal wellicht een mooie stad zijn, maar door de regen zijn we niet veel verder geraakt dan een korte sight-see door de ruiten van de auto. Hier geen vijffrankstukken (het euro-alternatief is 50 cent volgens mij, vier keer zo duur maar ook de regen moet mee met de index hee) maar wel constante spetters waar je echt geen uur in wil lopen. Dus gingen we nog even het binnenzwembad van de camping verkennen, en dat bleek een goede keuze! Eline voelde zich kiplekker in het water mat haar boei en zwembandjes en ook Maxim genoot van het water (dat minstens 10 graden warmer was dan het buitenbad!) en ploeterde en spensde erop los, terwijl zuslief haar 'sprong vanop de boord in 't water' oefende.


Voor morgen en overmorgen zien de voorspellingen er niet zo goed uit, maar we zien wel wat het geeft. Morgenochtend starten we alvast met wat inpakwerk, want zondag moeten we voor 10u uit onze chalet. Als het weer het toelaat doen we in de namiddag nog een kleine uitstap, en anders gaan we nog eens zwemmen. Eline is wellicht blij dat we bijna naar huis gaan want vraagt sedert vandaag 'en wanneer gaan we terug naar ons echt huisje?', ook voor haar is reizen vermoeiend, dat bewees ze door vandaag en gisteren samen met haar kleine broer een ferme tuk te doen in de auto.


We zijn in elk geval tevreden van onze reis, blij dat we het gedaan hebben en dat we (bijna) alles op ons verlanglijstje hebben gezien, en daarbuiten ook nog een aantal hele mooie verrassingen zijn tegengekomen (zoals de cascades St Nicolas). Morgen nog een laatste keer genieten en dan richting huisje, maar naar het schijnt zou de zon eindelijk België teruggevonden hebben op de kaart en zou het volgende week mooi weer worden, dus dat ziet er goed uit voor mijn laatste dagen congé !!!

Light cocktailsaus

Onlangs hadden we wat mensen van Dementia over de vloer voor een KUBB-namiddag met BBQ, en tot mijn grote verbazing was halverwege de maaltijd mijn knijpfles zelfgemaakte light-cocktailsaus zo goed als helemaal op. Omdat Thomas gisteren nog eens naar het recept vroeg, bij deze ...


Meng 1 klein potje magere yoghurt (ik gebruik hele simpele van Everyday, huismerk van de Colruyt) met een 2-tal soeplepels light-mayonaise (ik gebruik extra light van Devos Lemmens), een 3-tal soeplepels ketchup, een  2-tal dopjes whiskey (ik gebruik Jameson), een scheut Worcestershire-saus, wat vers gemalen zwarte peper en een heel klein snuifje zout. Proef af en kijk of de mayo-ketchup verhouding wat naar je smaak is, zoniet, voeg toe naar je eigen goesting.  


Als je mayonaise-knijpfles toevallig leeg is, smijt hem niet weg, want als je er je zelfgemaakte cocktailsaus in steekt, bewaart deze veel langer. 

Gonna dress you up with my love (of met mijn yoghurtdressing) ...

Het wordt weer mooi weer, de barbecues worden weer vanonder het stof gehaald en ook de koude plaas maken stilaan weer hun intrede. Goed nieuws, alleen zijn we met zijn allen geneigd om bij dat lekkers altijd mayonaise en andere vetzakkerij te willen eten. Maar geen nood, beste lezer, ik heb de oplossing gevonden: yoghurtdressing! 


Momenteel vond ik al twee overheerlijke varianten:


1. Mosterddressing


Meng 1 potje magere yoghurt, 2 soeplepels light mayonaise (ik gebruik Becel of Devos Lemmens Extra Light), 1 koffielepel mosterd en wat peper door elkaar. Klaar!


2. Extra fancy mosterddressing :-)


Meng 1 potje magere yoghurt met een 10-tal stengels fijngesnipperde verse bieslook (bij voorkeur uit je eigen tuin), 2 soeplepels light mayonaise, 1 koffielepel mosterd en 1 koffielepel honing. Klaar!

 

Hello blogje, my old friend ...

... I've come to talk to you again. 't Was gelijk een beetje veel te lang geleden dat ik nog eens iets op deze blog gepost heb. En dat terwijl er toch eigenlijk wel erg veel gebeurd is. 


In het kort: 

• ik heb de sprong in het koude Noordzeewater overleefd, het was niet alleen plezant maar we hebben er ook nog eens 2000 euro mee verzameld, die we aan Siska gingen afgeven aan het Glazen Huis, op de radio en de TV kwamen EN daarenboven ook nog eens onze MFL-verzoekplaat te horen kregen
• naaigewijs produceerde ik 1 pyjama voor mijn mammie, 2 rokken voor dochterlief, 1 teleurstellende rok voor mezelf, ben ik bezig met een kleed voor mezelf en een top secret project waar ik (geheel in Vlaamse TV-sterren-stijl) "nu nog niets over kwijt kan" maar waarover later meer
• ik ben sedert midden december op dieet, wat ondertussen resulteert in een 7-tal kilo's minder (hurray!). De eerste diëtist wees ik na enige tijd vriendelijk de deur. Met de tweede diëtist gaat het en pak beter, dat kan ook niet anders, want ze is een goede vriendin die lief maar kordaat het dieetzweepje hanteert :-)
• zoon- en dochterlief kwamen de winter door zonder al te veel ziekteverschijnselen, maar dochterlief haalt de schade momenteel in met een nogal zware valling. Zoonlief kreeg er ondertussen ook een 6-tal tanden bij en doorspartelde een groeispurt of drie, waardoor hij zich nu erg comfortabel voelt in een maatje 86. Dochterlief zindelijk krijgen blijft dan weer problematisch, but we're getting there, traag maar zeker ...

En met mij gaat het redelijk, ondanks de vele beslommeringen en kopzorgen, ondanks de moeilijke en pijnlijke gesprekken die ik de voorbije maanden en weken heb gevoerd, ondanks de paniek van 'hoe moet ik hier in godsnaam door?", ondanks het verdriet om wat onvermijdelijk komen zal. Ik hou mijn hoofdje omhoog en ben dankbaar voor de steun en het begrip die mijn gezin, familie en vrienden mij geven....          

Zevenenveertig ...

Zeveneenveertig aankopen en/of bestellingen, maal 6 euro, dat maakt voorlopig 282 euro voor Music For Life. Dat wil zeggen dat ik op 21 december het water in mag, want ik heb meer dan genoeg centjes verzameld :-) 

Hoewel ik voorlopig nog even noestig blijf verdernaaien en nog steeds bestellingen opneem, wil ik jullie alvast van harte bedanken voor jullie massale steun en enthousiasme, zowel voor mijn zelfgemaakt produkt als voor het feit dat ik voor het eerst in mijn leven meedoe aan een ijsberenduik. Iemand bedankte mij onlangs, omdat ik haar door mijn actie opnieuw deed geloven in de goedheid van de mens...

Ook ik wil JULLIE daarvoor bedanken, beste vrienden, collega's en kennissen, want hoewel ik het gehoopt had, had ik nooit durven dromen om op korte tijd zoveel sac à sacs te verkopen.   

Uiteraard zijn julie de dag zelf van harte welkom om te komen supporteren en mij het water in te zien plonzen. Wie 's namiddags niet kan komen, is 's avonds ook welkom voor de optredens en afterparty in het MEC Staf Versluys. Alle info en programma vind je hier.

Monster Mash - part 2

Weeeeeeken later dan beloofd: een foto van de monsterboek. Met mijn excuses ...

Zesentwintig ...

Zesentwintig sac à sacs, dat is het voorlopig resultaat van mijn naai-for-life. 
Zesentwintig sac à sacs, waarvan er ondertussen al 11 zijn verkocht. 

Het begint met een lapje IKEA-stof dat vakkundig (of net niet) in 18 stukken wordt geknipt. Daarna wordt het lapje overlockt. Vanaf dan gaat het naar mijn naaimachien, waar ik er ondertussen nog slechts een paar minuten over doe om het lapje om te toveren tot een sac à sac: tunneltjes, elastiekje, toestikken en satijnlintje. En dat allemaal om mezelf het water in te laten jagen voor het goede doel ...

Naai for Life - the full story

Voor zij die het volledige verhaal willen weten, het zit zo: vorig jaar verleende ik via mijn werk (jeugddienst Bredene) mijn medewerking aan Dive for Life, een kerstduik in de Noordzee ten voordele van Music For Life. De organisatoren van de vorige editie vroegen echter aan de Bredense jeugdraad om de organisatie dit jaar van hen over te nemen, dus dit jaar een tweede Dive for Life op woensdag 21 december, georganiseerd door de Bredense jeugddienst, jeugdraad en jeugdverenigingen.

Als mede-organisator ben ik uiteraard moreel verplicht om zelf het zeegat in te springen, alleen heb ik dan ook onze zelf bepaalde regels te volgen: je moet minstens 100 euro verzamelen voor Music For Life vooraleer te mogen deelnemen aan de duik. Daarom dacht ik eens creatief na wat ik zou kunnen doen om dat geld bijeen te rapen, en onder het motto 'doe waar je goed in bent en wat je graag doet' kwam ik erg snel bij mijn naaimachien uit...

Het oorspronkelijke idee was een naai-for-life-rokje. Alles was in gereedheid gebracht en ik had zelfs al de toelating van de grote Mme Zsazsa om haar patro(o)n(en) te gebruiken, maar toen bedacht ik mij dat mijn actie te discriminerend zou zijn voor de dochterlozen onder ons ... Ik dacht dus nog even verder na en kwam bij de sac a sac terecht, een handig hebbeding voor ieder huishouden, groot en klein, jong en oud, met en zonder kids van welk geslacht dan ook: een handig "worstje" waarin je plastiek boodschappenzakjes kan steken en er ook makkelijk weer kan uittrekken onderaan als je ze terug nodig hebt.

Dus, moraal van het verhaal: wil je Music For Life steunen, wil je mij op 21/12 het ijs- maar dan ook ijskoude Noordzeewater in jagen en/of vind je de sac a sac wel een handig ding om je plastiek zakken in te bewaren, koop er dan gewoon eentje! Vanaf nu te bestellen voor amper 6 eurootjes, die uiteraard integraal naar Music For Life gaan.  

De sac a sac is te krijgen in 4 motiefjes:

Stofje 1: Beestenboel

Stofje 2: Love is in the air



Stofje 3: Happy hippo rood 



Stofje 4: Happy hippo groen

Bestellen (liefst massaal) kan via mail, telefoon of Facebook, betalen kan cash of via overschrijving, bezorgen kan persoolijk of via de post. Wat voor u het makkelijkst uitkomt :-)  

Monster Mash

Dan heb ik eens tijd om nog eens iets handwerkmatigs te doen omdat manlief gaan badmintonnen is en de kids rustig boven liggen te slapen (er klinkt af en toe een gelukzalige slaapkreun door elk van de 2 babyfoons), dan ben ik trots op het eindresultaat, en dan blijkt de kodak nog op 't werk te liggen. Grom. Dan maar zonder foto.


Eline haar tofste jeansbrok kocht ik enige tijd geleden in de JBC: een Plop-broek, en hij staat haar echt beeldig. Omdat hij in het begin iets te lang was is hij achteraan wat uitgerafeld, en dat ziet er best wel stoer uit. Helaas kwam de broek eind vorige week van school en daarna een speelpartijtje bij oma en opa terug met twee "uitgerafelde" knieën ...


Mama, die vastbesloten was de broek nog niet onmiddellijk naar de broekenhemel te sturen, herinnerde zich plots dat ze nog niet zolang ervoor een leuke manier had gezien op een blog om scheuren in jeansbroeken te repareren. Repareren? Wat zeg ik? Nadat je dit gezien hebt zou je wensen dat er in elke jeansbroek van je kind een scheur zit, want dit is echt megacool: je maak van de scheur gewoon een monster !!! Hoe je het doet, vind je hier duidelijk en overzichtelijk uitgelegd!


Allez, onmiddellijk tijd om voorgaande zin wat te nuanceren, want 't was uiteindelijk toch iets meer werk dan verwacht, die monsterknieën. Maar het resultaat mag er wezen. En de foto volgt morgen. Beloofd ...  

Het verslag van het eerste Dementia-weekend

We hadden er allemaal zwaar naar uitgekeken, en het was ook tijdens Benny’s “zomerse” BBQ à la Christine[1] al HET gespreksonderwerp: het allereerste weekend van Dementia, de club voor alle licht dementerende  oude bukken van Brihos. Wat volgt is een verslag van deze heerlijke driedaagse (voor sommige gelukzakken vierdaagse), dat voor het grootste deel op waarheid berust, maar vooral doorspekt met allerlei bestaande of uitgevonden woorden, die zeker hun plaatsje in het officiële Dementia-lexicon verdienen J

Houyet, 23 september. “Le nid d’Houyet” wordt langzaam maar zeker gevuld, tot uiteindelijk 9 dolenthousiaste Dementialeden (de een al met een grotere kiettefetisj [2] en rompelpreute [3] dan de andere) genieten van een laat avondmaal met overheerlijke croque monsiers. Daarna werden de kamers verdeeld: Kelly en Patje wilden per se het bed beneden beneden [4], de twee andere koppels  (Kristof & Veronique en Kevin & Katie) sliepen beneden [5] en de drie singles (Benny, Katrijn en Meubel) boven.

Kiettefetisj

Nadat de bedden verdeeld waren, gingen de kaarsjes aan en werd er nog gezellig gekeuveld. Patje en Katie hadden uiteraard hun fototoestellen mee, maar door het gebrek aan licht en de overdosis aan flippervingers[6] en niet-gefocus zijn hier erg weinig foto’s van.  Er werd heel wat afgebabbeld, en uiteraard ook gedronken. Dat was vooral te merken aan het groot aantal ullen[7] dat met de ullewupper[8] van de bierbotteljes werd gewupt (hoewel er hier en daar ook wel wat fris- en visdrank[9] werd genuttigd). Patje muilde[10] bijna nog even met de vloerbekleding toen er een wieltje van zijn zetel viel, daarna gingen we algeheel voldaan, na een gezellige avond babbelen, drinken en lachen, slapen.

Foto zonder flippervinger

De volgende morgen werden we rond 8u30 gewekt door de geur van verse koffie (en het bijhorende gekletter van kastdeurtjes en koffiekopjes). Benny trok zijn jeruzalemnikes[11] aan en ging  pistolees halen bij de bakker, zodat we aan de vroegste brunch ooit konden beginnen. Ondertussen trachtten enkelen zichzelf te ontdoen van hun gatbolletjes[12], maar dit bleek een erg moeilijke opdracht aangezien uit twee van de drie douches geen warm water kwam, en er dus te douchen viel met water dat zowat recht uit de Lesse kwam, aan een temperatuur waar zelfs de stoerste Pruis [13] zich niet aan zou wagen.  Maar ach, who cares? Het was namelijk alweer tijd om iets nieuw uit te proberen: KUBB ! Een geweldig spel met houten staven, houten blokken en een keuning in de midden, dat niet alleen reteleuk is om te spelen, maar er daarenboven nog eens veel minder oudepeeterig uitziet dan pakweg petanque.  Uiteindelijk bleken de mannen in dit spel echt wel een beetje sterker dan de vrouwen, maar dat lieten de meiden niet aan hun hart komen. Met dank aan Katrijn om dit geweldige spel te introduceren!

Kubb

Omdat de veel te vroege brunch al verteerd was aten we –geheel Hobbitgewijs- nog een tweede keer brunch (we hadden het beter gewoon ontbijt en middagmaal genoemd) en vertrokken  daarna richting Rochefort voor een bezoek aan het kasteel . De lokale heks wachtte ons op en leidde ons rond in de ruïnes van het kasteel, langs de pipistreul[14] en de Dementiapuit[15]. Daarna volgde nog een leuk zoekspel in het kasteel, dat nipt gewonnen werd door, jawel, de jongens.

Groepsfoto in het kasteel van Rochefort

We hadden daar uiteraard dorst van gekregen, dus we zochten en vonden een terrasje om van de zon en een lekkere Rochefort, Ice Tea of Cola Light te genieten. We kregen er gratis een bende veel te zatte vrijgezellenvierders en een paar pornoschoenen[16] bij … Kelly vroeg in haar beste Frans ook nog een rietje[17]. 

Rochefort

  Daarna bezochten we de grotten van Lorette, ook wel bekend als de blog van de planeet[18]: meer dan 600 trappen en een goede 75 meter onder de grond,  en absoluut een bezoekje waard. Vooral de grootste zaal (de kathedraal) en de laatste zaal, ook bekend als de dildozaal[19], vielen in de smaak.

Dildozaal

Daarna namen we afscheid van de gids (vergeet de gids niet, of de gids vergeet u) en gingen boodschappen doen voor de BBQ (deze keer wel degelijk buiten en niet à la Christine). Eens thuisgekomen maakte Katie aardappelsalade klaar terwijl Kevin een jezuskakje[20] deed.  De andere vrouwen sneden groentjes terwijl de mannen vuur maakten. De aperitief was een heerlijke combinatie van Benny’s troela, gebarbecuede witte pensschijfjes en een spelletje Jungle Speed, waarin er veel werd gekuld[21].  



Aardappelsalade



Den dien van de kak

De BBQ deed na eten ook dienst als haardvuur (met de Robinsonversie van Benny en Katrijn als houtsprokkelaars) , waarrond we dan –geheel settingsgewijs- een spelletje Weerwolven van Wakkerdam speelden. Er werd gebeten, gereten, gemoord, afgeslacht, gevierendeeld en nog van dat leuks. Katrijn had een patent op het weerwolvenkaartje en Veronique bleef maar brave burger spelen. Toen het buiten te frisjes werd speelden we binnen nog even een spelletje Time’s up met o.a. de volgende woorden: carburator, syfilis, Walter Capiau, Leslie-Ann Poppe,  locomotiefstoomfluit, krullebollen, smoefelgat, zurkeltrutte en Ferrari-achertuitkijkbevestigingsdopje en gingen daarna slapen.

Kampvuurtje

De volgende ochtend werd het ontbijt iets later geserveerd, en bevatte naast eieren met worst en de deskundig door Benny en Kristof bij de lokale bakker meegenomen laatste pistolets van die ochtend ook de meest legendarische uitspraak van het weekend.   Het begon met Katie’s gevleugelde woorden: “Vrouwen zijn als publieke toiletten, de beste zijn bezet”, waarop Benny “... en de rest is bescheten!”, waarop Meubel: “Merci wi …”.

Vrouwen zijn als ...

Daarna speelden we nog even Singstar en –hoe kan het ook anders- Kubb! Alweer wonnen de jongens, maar dat kwam vooral omdat Benny in een vlaag van complete zinsverbijstering een aanval uitvoerde op Katie’s scheenbeen …  Hij maakte het echter goed door te functioneren als sappige verteller in een nieuw spelletje Weerwolven. Helaas werd het voor Patje & Kelly en Kevin & Katie langzaam tijd om te vertrekken naar huis. De vijf overgeblevenen gingen naar Ciney om daar een gezellig terrasje te zoeken en lieten de maandag weten dat het nog erg gezellig was geweest …

Gevallen en binnen gedroaide Kubb-koning

Nu nog een Doodle[22] om te weten wanneer Dementia nog eens een activiteit plant, en we hebben weer iets om naar uit te kijken …

PS: Net na het vervolledigen van dit bericht kreeg ik nog onderstaande mail van Benny:

----- Original Message -----

From: benny

To: katie

Sent: Wednesday, September 28, 2011

Subject: Vocabulaire dementia

Katie,

 

de zondag hebben we dan nog een terrasje gedaan in Ciney (en natuurlijk Ciney's gedronken!) en daar zijn nog volgende nieuwe woorden ontstaan:

 

* massageur: een masseur

* ne meuzel: een rugzak

* guêpeshaker: een wesp in een glas, shaken totdat hij bijna dood is en dan op de grond gooien en voet erop (zo doodt Katrijn toch wespen).

 

de rest van de woordjes zijn we helaas vergeten :-)

 

grtjs

Benny

---

 

[1] BBQ in de keuken (à la cuisine)

[2] N.a.v. AC/DC Thunderstruck – dansje waarbij de broekjes omhoog gaan en de kuiten bloot

[3] Niet gestreken onderbroek

[4] In de kelder

[5] Op het gelijkvloers

[6] Slechte foto-trektechniek (niet goed kunnen fotograferen)

[7] Kroonkurk

[8] Opendoender, aftrekker, kroonkurkverwijderaar

[9] Water

[10] Donald binnendraaien

[11] Sandalen

[12] Pluizen uit het bovenstuk van uw achterwerk

[13] Pre-Duitser (prototype Duits)

[14] Vleermuis

[15] Vergeetput

[16]  Schoenen met veel te hoge hakken

[17] Tu vas une paille?

[18] “De grotten zijn het meest intieme dagboek van onze planeet”

[19] Zaal in een grot waar erg veel stalagmieten staan

[20] Kakje dat juist goed is: niet te hard en niet te zacht, zodat je niet veel moet wrijven

[21] Kullen: plagen

[22] Moderne sms

 

---